Ludwig Von Mises : Zasady Ekonomiczne i Zastosowania na Rynkach Finansowych

Ludwig von Mises pozostaje ważną postacią intelektualną w historii myśli ekonomicznej i współczesnego liberalismu. Urodził się w 1881 roku w Lwowie (Austriacka Guberna Wschodnia) i zmarł w 1973 roku w Nowym Jorku (Stany Zjednoczone). Ten austro-amerykański ekonomista założył i rozwijał szkołę austriacką ekonomii, wywierając znaczącą wpływ na ruch liberalny i libertarianizm współczesny. Jego nowatorskie prace nad monetą, kredytem, cyklami ekonomicznymi i krytyką socjalizmu nadal inspirują ekonomistów, inwestorów i myślicieli politycznych na całym świecie. Ten artykuł głęboko bada jego myśl ekonomiczną, fundamenty teoretyczne i sposób, w jaki jego zasady mogą oświetlać decyzje inwestycyjne na giełdzie dla uczestników współczesnych rynków finansowych.

Wprowadzenie do myśli ekonomicznej Ludwiga von Misesa

Ludwig von Mises jest międzynarodowo uznawany za swoje rewolucyjne prace w austriackiej ekonomii, jego stanowczy i argumentowany sprzeciw wobec socjalizmu i centralnej planifikacji, oraz jego nieugięte stanie w obronie mechanizmów wolnego rynku. Rozwinął nowoczesną podejście ekonomiczne oparte na analizie subiektywnej wartości, indywidualnych preferencji i racjonalnej ludzkiej akcji. Jego główne dzieło, Ludzka Akcja (Human Action), to więcej niż po prostu traktat ekonomiczny: to filozoficzna i logiczna analiza ludzkiej akcji i jej ekonomicznych, społecznych i politycznych konsekwencji.

W 1912 roku Mises opublikował swoją Theory of Money and Credit, jedną z jego najważniejszych przyczyn do myśli ekonomicznej, która tworzyła jego reputację w Europie i tworzyła fundamenty jego teorii cykli ekonomicznych. Ta teoria, rozwinięta później, stanowi centralny element myśli ekonomicznej austriackiej i oferuje alternatywną interpretację powtarzających się kryzysów finansowych i ekonomicznych.

Fundamentальные принципы мысли Людвига фон Мизеса не были переведены на польский в предоставленном тексте. В соответствии с правилами, я оставлю их на английском, так как это не указано в тексте. Однако, если требуется перевод на польский, пожалуйста, уточните это. В данном контексте, правильный перевод будет:

Podstawowe zasady myśli Ludwiga von Misesa

Myśl ekonomiczna von Misesa opiera się na kilku distintnych i wzajemnie uzupełniających teoretycznych fundamentach:

Metodologiczny indywidualizm

Zamiast tradycyjnej makroekonomii, która analizuje statystyczne wielkości, agregaty i średnie, Mises podkreśla dominującą i nierozłączną rolę jednostki i subiektywności w ekonomii. Według niego świat ekonomiczny analizujemy od strony jednostki, która stanowi fundamentalny element świata. Rynki, państwa i instytucje istnieją tylko dlatego, że są one zbudowane przez jednostki. Ta pozycja metodologiczna implikuje, że makroskopowe zjawiska ekonomiczne mogą być i muszą być wyjaśnione od strony pragnień, celów i intencji indywidualnych agentów, które je tworzą.

Theoria malejącej marginalnej użyteczności

Zdefiniowana jest wartość jako stopień ważności przypisywany przez podmiot do danej ilości przedmiotu w konkretnych okolicznościach. Ta pojęcie subiektywne wartości implikuje, że wartość nie jest wewnętrzna lub wrodzona w przedmiotach samym w sobie. Jak stwierdził Mises: "Wartość nie jest wewnętrzna, nie jest w rzeczach. Jest w nas; jest to sposób, w jaki człowiek reaguje na warunki swojego otoczenia." Klasyk paradoks wody i diamentu ilustruje doskonale tę teorię: szklanka wody w pustyni ma znacznie większą wartość niż ta sama szklanka wody w regionie, gdzie woda jest dostępna. W ekonomii oznacza to, że druga i trzecia szklanka wody mają stopniowo mniejszą wartość niż pierwsza, ze względu na zwiększającą się satysfakcję potrzeb.

Przeciwdziałanie socjalizmowi i centralnej planifikacji

W 1920 roku w artykule o nazwie Ekonomiczne obliczenie w kolektywistycznym systemie, a następnie w 1922 roku w swojej książce Socjalizm, Mises przewidział przeprofesjonalnie, kilka lat po rewolucji listopadowej, nieunikniony upadek komunizmu. Wyjaśnia, że każdy system centralnej planifikacji jest nie tylko mniej efektywny niż wolny rynek, ale musi niezbicie i nieuniknionie upaść. Jego logika jest nieugięta: gospodarka nie może działać bez systemu cenowy, który przekazuje informacje ekonomiczne do uczestników. Ze względu na zniszczenie systemu cenowego, paradoks fundamentalny "planowania" polega na tym, że nie można opracować prawdziwego planu, brak obliczeń ekonomicznych opartych na cenach rynkowych.

Mises pisał wtedy: "To, co nazywamy planowaną gospodarką, nie jest gospodarką w ogóle. To tylko system zgadywania w ciemno." Ta rewolucyjna obserwacja przewidywała dekadami przed upadkiem faktycznym Związku Sowieckiego, potwierdzając analizę przewidywania Misesa.

Ważność wolnego rynku

Mises twierdzi, że wolny rynek nie tylko jest najlepszym teoretycznie możliwe systemem ekonomicznym, ale jedynym zdolnym do efektywnej koordynacji działań ekonomicznych milionów osób, które tworzą złożoną społeczeństwo. W kapitalistycznym systemie opartym na własności prywatnej i wolnych cenach rynkowych, właściciele środków produkcji nie są tylko prawnymi właścicielami, ale także całą grupą konsumentów. Zbędne kapitał bezpośrednio korzysta z konsumentów poprzez poprawę jakości produktów, zmniejszenie kosztów i innowację. Dla Misesa, system socjalistyczny nie może zapewnić takiego samego dobra dla jednostek, dokładnie z powodu braku systemu cen rynkowych umożliwiających obliczenia ekonomiczne.

Theory of Economic Cycles of Ludwig von Mises

Kluczowa przyczyna Misesa do zrozumienia kryzysów finansowych polega na jego teorii cykli ekonomicznych, która pozostaje szczególnie istotna do zrozumienia recesji i rozwoju, które charakteryzują współczesne rynki.

Mechanizm cyklu: od rozwoju do kryzysu

Zgodnie z Misesem, cykle gospodarcze są wynikiem wielu decyzji i działań indywidualnych wpływu warunków monetarnych i kredytowych. W związku z rozszerzeniem kredytu, szczególnie gdy banki centralne manipulują stawką procentową w dół w sposób sztuczny, ekonomiczne obliczenia przedsiębiorców są nieuniknionie fałszywe.

Gdy stawka procentowa opada sztucznie, przedsiębiorcy poprawiają swoje obliczenia inwestycyjne. Projekty, które byłyby w innym przypadku uznane za nierealizowalne i niedochodowe, nagle wydają się realizowalne i dochodowe. Ta matematyczna illuzja prowadzi przedsiębiorców do zaciągania masowych inwestycji w projekty o długim okresie, których zysk okazałby się niski lub ujemny w warunkach rynkowych nie-manipulowanych.

Tacy przedsiębiorcy rzeczywiście realizują te źle zaplanowane projekty, co stymuluje działalność gospodarczą i powoduje okres ekspansji spektakularnej i wzrostu cen. Ceny towarów spożywczych rosną, nominalne pensje rosną, zatrudnienie wzrasta, a bezrobocie maleje. Panuje optymizm, ale ten optymizm jest tylko tymczasowy i iluzoryczny. Zanika nieuniknionie, ponieważ przedsiębiorcy, aby kontynuować produkcję na dużą skalę, będą musieli zdobyć dodatkowe fundusze, ponieważ rzeczywiste koszty produkcji są wyższe niż wcześniej ze względu na wzrost pensji i cen wejściowych.

Faza kontrakcji i krachu

Mises wyjaśnia, że w końcu przedsiębiorcy nie mogą zdobyć dodatkowych funduszy, których potrzebują niezbędnie do kontynuowania swoich projektów. Stawka procentowa netto na rynku musi zwiększyć się nieuniknionie, ponieważ intensywna rosnąca potrzeba nowych pożyczek nie jest równoważona ilością rzeczywistego pieniądza dostępnej i oferowanego jako pożyczki przez system finansowy. Ceny towarów spożywczych zaczynają opadać, ponieważ niektórzy przedsiębiorcy sprzedają swoje zapasy, a inni przestają kupować ze względu na brak popytu.

Ta kontrakcja ma natychmiastowy wpływ na zmniejszenie ogólnej objętości działalności gospodarczej. Okres euforii i ekspansji kończy się, ponieważ siły zewnętrzne, które go wywołały, przestały działać. Dodatkowa ilość kredytów obrotowych nie ma już żadnego marginalnego wpływu na ceny i pensje. Jest to dokładnie ten moment, w którym następuje krach. Banki, świadome szybkiego tempa ekspansji i zaniepokojone potencjalną niewypłacalnością swoich pożyczkobiorców, zaczną znacznie ograniczać dostęp do kredytu. System finansowy kontraktuje, a nadwrażliwe firmy na kredyty upadają.

Ekonomiczna metodologia i prakseologia

Powyżej swojej teoretycznej teorii, Mises rewolucjonizował samą metodologię nauki ekonomicznej. Jego epistemologiczna podejście odmiennie od neoklasystycznego głęboko wpłynęło na sposób, w jaki ekonomiści postrzegają swoją dyscyplinę.

Odrzucenie matematyzacji ekonomii

W przeciwieństwie do dominującej szkoły neoklasycznej, która coraz bardziej się opiera na modelowaniu matematycznym, Mises stanowczo odrzuca wszelką matematyzację ekonomii. Stwierdzał: "Metoda matematyczna musi być odrzucana z powodu jej bezfruktowności. Jest to całkowicie winna metoda, która odnosi się do fałszywych założeń i prowadzi do fałszywych wniosków. Jej syllogizmy nie tylko są bezfruktowne; odciągają one również umysł od studiowania rzeczywistych problemów i deformują relacje między różnymi zjawiskami."

Ta krytyka nie opiera się na ogólnej nienawisci do matematyki, ale raczej na obserwacji, że zjawiska ekonomiczne dotyczące rozważnej działania ludzkiego nie mogą być odpowiednio modelowane przez równania matematyczne, które działają dla nauk fizycznych. Zmienne ekonomiczne nie mają tych samych regularności jak zjawiska naturalne, ponieważ zależą one od intencji, przekonań i subiektywnych przewidywań ludzi działających.

"Dualizm metodologiczny"

Mises sugeruje zatem alternatywną podejście: "Dualizm metodologiczny". Metoda rozumowania stosowana do ekonomii polega na rozpoczęciu od naszej wiedzy introspekcyjnej o sobie jako ludzi działających, aby z niej dedukować, poprzez prostą dedukcję logiczną, prawa, które rządzą zjawiskami ekonomicznymi. Ta metoda "a priori", wspierana przez ścisłą logikę, przeciwstawia się metodzie eksperymentalnej lub hypothetico-dedukcyjnej nauk fizycznych.

Theoria ekonomiczna Misesa posiada więc fundament epistemologiczny realistyczny a nie pozytywistyczny. Wychodząc z ogólnej założeń i empirycznych obserwacji dotyczących natury ludzkiej, ona postępuje z analizy prakseologicznej (badanie naukowe działania) i tymologicznej (badanie celów i preferencji) natury ludzkiego działania, które z niej wynika.

Waluta, kredyt i inflacja

Jako eminencjalny uczennik Carla Mengersa, założyciela szkoły austriackiej, Mises rozwija skomplikowaną teorię waluty, która pozostaje wysokiej aktualności dla zrozumienia współczesnych kryzysów finansowych i polityk monetarnych banków centralnych.

Theoria regresji walutowej

Mises rozwija twierdzenie regresji (Regressionstheorem) w celu logicznie spójnego wyjaśnienia pochodzenia waluty. Według tej teorii, akceptowalność obecna waluty wynika z jej wartości wymiany przeszłej. Na pewnym momencie w historii, waluta zaczyna jako zwykły przedmiot, żądany ze względu na swoją bezpośrednia użyteczność (jak złoto lub srebro dla obróbki skór lub użytków przemysłowych), a następnie stopniowo zdobywa funkcję uniwersalnego środka wymiany. To wyjaśnia, dlaczego metale preciosne stały się ulubionymi formami waluty w ciągu historii: one posiadały wartość samą w sobie niezależną od ich użytkowania jako środek wymiany.

Krytyka manipulacji walutowej

Krytyka prowadzona jest zaciekle wobec interwencji państw i banków centralnych w systemie monetarnym. Ich manipulacja stawkami procentowymi poniżej naturalnego poziomu rynku powoduje dokładnie te ekonomiczne odchylenia opisane w jego teorii cykli. Mises udowodnił, że dla niego interwencja państwa w systemie monetarnym była wyraźnym fiaskiem, a więc że okres interwencjonizmu monetarnego jest skazany na upadek i zniknięcie, tak jak i efekty destabilizujące, które wywołał.

Ta analiza zachowuje nadzwyczajną aktualność dla współczesnych rynków finansowych, szczególnie w kontekście polityk stawek procentowych zero lub ujemnych, monetaryzacji publicznego długu oraz masowych rozszerzeń ilościowych prowadzonych przez banki centralne od 2008 roku.

Zastosowanie zasad Misesa do inwestowania na giełdzie

Nawet jeśli Mises sam nie specjalizował się w doradztwie inwestycyjnym, jego podstawowe zasady ekonomiczne oferują mocny ramowy podejście dla współczesnych inwestorów na giełdzie.

Zrozumienie cykli rynkowych

Inwestor, który zdominował teorię cykli Misesa, zrozumie, że nadzwyczajne rozszerzenia rynku giełdowego, zwłaszcza te wsparte przez masowe tworzenie pieniądza lub stawki procentowe utrzymywane sztucznie niskie, zawierają w sobie same nasiona przyszłych kryzysów. Spekulacyjne burze nie są przypadkowymi anomaliami, ale przewidywalnymi konsekwencjami manipulacji monetarnej. Ta wiedza pozwala świadomemu inwestorowi zachować pewną ostrożność w czasach ekstremalnej euforii i korzystać z możliwości zakupu podczas faz kontrakcji rynku.

Fundamentalna analiza vs. spekulacja

Mises podkreśla wagę zrozumienia rzeczywistych fundamentów ekonomicznych zamiast zaufania do statystycznych prognoz lub abstrakcyjnych matematycznych modeli. Inwestor przyjmujący perspektywę misésową będzie preferował głęboką analizę rzeczywistej sytuacji przedsiębiorstw: ich strukturę kosztów, jakość zarządzania, intrawzrostową konkurencyjność w swoich sektorach oraz zdolność do generowania rzeczywistych zysków w różnych warunkach ekonomicznych.

Rola pieniądza i inflacji

Z uwagi na krytykę Misesa wobec manipulacji monetarnych i jego analizę inflacyjnych konsekwencji tworzenia kredytu, świadomy inwestor będzie zwracał uwagę na politykę monetarną banków centralnych i będzie próbował identyfikować aktywa zdolne do zachowania swojej rzeczywistej wartości w czasie inflacji. Historycznie złoto, nieruchomości i akcje przedsiębiorstw posiadających moc ustalania cen pokazały tę zdolność.

Strategie inwestycyjne zainspirowane zasadami Misesa

Przemyślane zróżnicowanie i redukcja ryzyka

W przeciwieństwie do inwestycji nadmiernie skupionych i ryzykownych na jednym akcie lub sektorze, podejście misyjskie polega na zasugerowaniu rozsądnego zróżnicowania, aby zmniejszyć ryzyko idiosynkratyczne. To oznacza inwestowanie w różne klasy aktywów (akcje, obligacje, złoto, nieruchomości) oraz w różne sektory i regiony. Ta zróżnicowanie nie jest celem w sobie, ale mechanizmem ochrony przed nieuniknionymi błędami prognozowania i nieoczekanymi szokami gospodarczymi.

Inwestycja w wartości: identyfikacja możliwości

Ta klasyczna strategia polega na zakupie akcji uznanych za podcenione przez rynek w porównaniu do ich rzeczywistych fundamentów. Wiele wskaźników finansowych może pomóc w identyfikacji tych możliwości: stosunek kursu do zysku (P/E), stosunek kursu do przepływu kasowego, zwrot w postaci dywidendy, stosunek aktywów materialnych do akcji, oraz inne miary wartości wewnętrznej. Inwestor korzystający z podejścia misyjskiego będzie próbował zakupić, gdy pesymizm rynku stworzył znaczący odstęp między ceną rynkową a rzeczywistą wartością fundamentalną firmy.

Zakładanie uwagi na rzeczywiste zyski i przepływ kasowy

Napędzane przez upór Misesa na analizę konkretnych rzeczywistości gospodarczych zamiast abstrakcyjnych statystyk, zorientowany inwestor powinien przywiązywać większą wagę do rzeczywistych zysków generowanych przez firmę i jej zdolności do generowania pozytywnego przepływu kasowego niż jej surowe wyniki księgowo. Jakość zysków, stabilność przepływu kasowego i efektywność kapitału firmy stanowią prawdziwe wskaźniki wartości inwestycyjnej.

Permanenta aktualizacja wiedzy ekonomicznej

Mises podkreśla kluczowe znaczenie zrozumienia fundamentalnych aspektów ekonomicznych i finansowych przed podejmowaniem decyzji inwestycyjnych. Inwestorzy muszą być stale aktualnie informowani o globalnych trendach ekonomicznych: decyzje polityki pieniężnej banków centralnych, ewolucje stóp procentowych, nacisk inflacyjny, warunki rynku pracy, i wydajność konkretnych firm, w których planują inwestować.

Perspektywy przyszłe i współczesna zastosowalność

Myśl Ludwig von Mises pozostaje zaskakująco odpowiednia do zrozumienia ekonomicznych i finansowych wyzwań dwudziestego pierwszego wieku. W obliczu trwających bezprecedensowych manipulacji pieniężnych, masowych inwestycji w zielone technologie i inteligentyzacji systemów przemysłowych, sektory sprzętu elektrycznego i komponentów dla energii zrównoważonej mają znaczący potencjał wzrostu.

Jednak inwestor prowadzony przez ekonomiczne mądrości Misesa utrzyma pewną ostrożność wobec pęcherzyków spekulacyjnych, które tworzą się regularnie wokół popularnych sektorów technologicznych. Historia ekonomiczna pokazuje, że nieustanny entuzjazm inwestorów, finansowany przez masowe tworzenie kredytu, generuje nieunikniony miskallocation kapitału i późniejsze kryzysy.

Ważność

Ekonomiczne myślenie Ludwiga von Misesa zapewnia zdecydowanie więcej niż po prostu historyczną analizę: dostarcza silnego koncepcyjnego ramy do zrozumienia głębokich mechanizmów rynków finansowych, źródeł kryzysów ekonomicznych i racjonalnych strategii inwestycyjnych. Łącząc ścisłą teorię cykli ekonomicznych z analizą pieniądza, kredytu i racjonalnej akcji ludzkiej, Mises oferuje spójną i logicznie złożoną wizję zjawisk ekonomicznych.

Dla inwestorów na giełdzie praktyczne zastosowanie tych zasad oznacza podejście cierpliwe, dyscyplinarne i fundamenty dotyczące zrozumienia rzeczywistych zjawisk ekonomicznych zamiast spekulacji na krótkoterminowe trendy rynkowe. Inteligentne dziedzictwo Misesa przypomina nam, że prawdziwa zrozumienie ekonomii nie zaczyna się od matematycznych wzorów, ale od uznania fundamentalnej natury racjonalnej akcji ludzkiej i koordynacji, którą mogą efektywnie osiągnąć tylko wolne rynki.

Tak więc nawet w obliczu złożoności współczesnych rynków finansowych, świadomi inwestorzy znajdą w dorobku Ludwiga von Misesa niezgłębioną źródłem ekonomicznej mądrości, jasności analizy i orientacji do budowania stabilnych i trwałych portfeli inwestycyjnych.